Ülkücü Alişan Satılmış 12 Eylül öncesi çektiği işkenceleri yazdı

 
Benim dişlerim yirmi sekiz tane…

 
Neden mi?

 
Dört dişimi, Malatya Mahpushanesinde, Nurcu bir diş doktorunun gadrine uğrattım.

 
Yanlışlık neticesinde böyle bir iştigaliyete düştüğünü beyan edip, özür faslına düştüğün de ise;

 
Yine aynı mahpushanenin solcu psikologu tarafından hiddetle azarlanmasına,böyle bir şeyin asla kabul edilebilir bir şey olamayacağına dair insani refleksini bizzat yaşadım.

 
Böyle bir mağduriyeti yaşamış olmama rağmen, kültür kodlarımın baskınlığından dolayı da ne yazık ki, nurcuya uzak, solcuya yakın durmak gibi bir  sorgulamaya da giremedim.

 
Öteki tanımının çarpık kabulü böyle bir nötr duruş halinde olamama sebepti.
 
 
Yine darbe muhataplığından dolayı, Maraş mahpushanesine sürgün gitmiştim.
 
 
Sorgu, sual, faslında, tekme,tokat, ciddi bir arbedenin  ardından her yanım yara bere içinde…

 
Hoş geldin, işkence  faslından sonra…

 
Üzerimde sadece bir kilotla çıplak şekilde hücreye kondum.

 
Tek tip elbise giymeyi ret edip, pişmanmısın, sorularına, ukalaca  cevaplar verip, el pençe divan, ezik durmamam, dik duruş tavrı seğrilemem, bir sürü askerin postal ve coplarıyla cezalandırılmama sebep olmuştu…

 
İşin daha trajedik olanı ise; Üstümüz de sadece bir kilotla, yüzümüz gözümüz mosmor, ağzımız burnumuz, kırık bir şekilde, idarede bekletilirken, yanı başımızdan bizi görmeden gelip gecenlerin kayıtsızlığına bizzat şahit olmuştum.

 
Uzaktan tanıdığım avukat, sonradan  MHP milletvekili oldu.

 
Avukat Nedim Özbaş’ta yanıbaşımızdan geçenlerdendi…

 
O anki psikolojisi nedir, nasıl böyle bir körleşme içinde, bir bakışla görme tebessümüyle bile bize dair olamamıştır?

 
Bunu bilemem.

 
Lakin bildiğim o anın bende ki kabulü ciddi ciddi bir yalnızlık psikolojisiydi.
 
 
 Hem de öylesine komik, bir o kadar da trajedik,  bir haldeydik ki…
 
 
Yediğimiz onca dayağın acısına aldırış etmeden bir donla, çıplak duruşumuza kahkahalarla gülmemizdi.
 
 
Ciddi bir sinir boşalması yaşamanın da bedelini, artı bir dayak faslıyla ödedim.
 
 
Resmi üniformasıyla alay ettiğimi sanan yüzbaşı, ağzımı burnumu kırıp, hıncını, öfkesini, şiddetle üstümde tescilledi.
 
 
Günler sonra kovuşa geçmiş, yaralarımın sızısıyla,  zaman yorumu yaparken…
 
 
Arama yapılacağı için koğuş bahçesinde sıraya  girmiş bekliyorduk.
 
 
Koğuşta ki  yatak aramaları bitip, sıra bizim üst aramamıza geldiğinde beni gören yüzbaşı:
 
 
“Sen bu koğuşta ne geziyorsun?” şaşkın bakışıyla, beni sorgulamaya tutdu.
 
 
Bende kendimce aynı dik duruş tavrıyla  cevap verdim;
 
 
“Asıl siz ne geziyorsunuz burda?”

 
“Ulan bırak bu edepsizliği öyle değil, sen Ülkücümüsün ki?" diye şaşkınlığını ifade etti.

"Tabi ülkücüyüm ne oldu komutan!"deyince de…

 
Madem ülkücüsün niye dan dun konuşup, diklenip,  bir sürü sopa yedin? demez mi…
 
 
İşte o zaman anladım ki yüzbaşı beni de tavır  ve duruşlarımdan dolayı solcu sanıp dövmüş.
 
 
Malum onun Ülkücü mahkum tanımı, el pençe,  divan duran,garip, ezik ,pişman  itaatkar olmaktı…
 
 
Böyle bir kabulün tersi duruş sergileyince de otomatikman solcu oluyorsun.

 
 Bu tür muhataplıkları bizzat yaşadığımdan dolayı da, hiçbir zaman “Omuzu tüfeklilere” ekstra  bir sempatim olmadı.
 
 
Noktasal yapı kusurları deyip,geçiştirmedim yaşadıklarımı…

 
 Cezaevinden çıktıktan sonra da aynı, "Omuzu Tüfekliler” taifesinin zihniyetiyle; Ordunun siyasete müdahalesine karşı olan yazarlar, içinde gösterilerek andıçlandım.

 
İşkence tezgahlarına bizi dahil  eden yüzbaşı  gibi birçok  rütbeli  asker MHP’ de, üst düzey yönetici oldu.

 
Darbe Konsey üyesi, "Nejat Tümer" dahil birden fazla darbecinin…

 
Bizzat bizim tasarrufumuzla terfi ettirilerek, bu tür gayri meşru oluşumlara taşınmasında ki, pay ve katkımızın ne olduğunun sorgulanması taraftarıyım.

 
Tabi ki kurumsal yapı olarak,kurumsal muhataplık acısından suçların şahsiliğine inanmaktayım.

 
Düşüncemi beyanla “Ordu- Asker”düşmanlıgı suçlamasına yönelik tedbirimi de ifade beyanımla alıyorum.

 
Evet işkenceye, darbeye her ne sebeple olursa olsun karşıyım.

 
Ve hiçbir yorum adına da tölerasyona taraftar değilim.

 
Bazı arkadaşlar!

 
Darbenin eni, çapı, yanı, boyu üzerinde işaretlemelerde, bulunan yazılar kaleme aldılar.

 
Kimi darbenin doktorlarını, kimi darbenin halkını yazdılar.

 
Nihayetinde bunlar bir işaretleme…

 
Ya da tarihe not düşme…

 
Darbe mağduriyeti üzerinden "Kültür kodları” tanımlanan bir siyasi hareketin!

 
Darbe muhataplığı üzerinden olgu okuması yapma durumu olası bir farklılığa işaret edecek değildir.

 
Darbe muhataplığını tevil ve tefsire tabi tutmadan, hukuk ve adalet referansıyla hareket eden bir tasavvur!

 
Darbenin adını,enini,çapını,yanını ve içini…

 
Doğru kodlamaya  tabi tutarak,tasarrufun  netliğine, bahane bulmadan, handikaplara düşmeden!

 
Olgu ve olayı net okuma idrakinde olur.

 
Çünkü bütün aşkınlıklar dilin yanlış kullanımıdır.

 
Ve Devlet sizi nerenizden yaralamışsa kimliğiniz de oradan şekillenir.

 
Şirket Devlet, Teknik Devlet, Üniformalı Devlet, Üniformalı Devlet, Bahçeci Devlet, (Kampus zihniyetli-1-), Sosyal Devlet, gibi zihniyetler inşası değişim ve dönüşümde tanımlanıp, adlanmaları söz konusuyken…

 
“Yıkılsın Düzen Kurulsun Devlet!”

 
Sloganıyla ruhuna düşman,öz çocuklarını  boğan, vuran,asan…

 
Denge de istikrar adına;

 
Bir sağcı bir solcuyu sehpada sallandırarak hüküm koyan…

 
Garip ve garabet bir zihniyetimi davetkardık?

 
Sorusunu muhataplıkla alakalandırdığımız zaman(…)

 
Muhakeme ve muhasebe şimdi tasarrufunu, doğru adlandırıp,kimliğimiz ve kişiliğimiz de darbecilerin, yerinin ve bizde ki karşılığının tanımını şekillendirecektir.
 
 

Dünkü ve bu günkü darbecilere karşı oluşan  tasarruf ve tasavvurun bendeki okunuşu;

 
Aklım mantığa yürüdü…

 
Ruhum kendini kustu…

 
 1-Bahçeci Devlet, ifadesinin "MHP  Genel Başkanı Devlet Bahçeli"  ile alakalı bir ifade değildir.

 
Sosyolojik bir kuram tanımlamasıdır.

 
Yunanistan da ki Devlet şekli bu model  işaretlemesine örnektir.

 
Yanlış yorum ve anlamalara sebep vermemek adına bir açıklamadır.